Już ojciec medycyny Hipokrates zauważył, że jelita z wiekiem stają się leniwe. Była to obserwacja poczyniona przez praktyka. Teraz w dobie medycyny XXI wieku wiemy już, dlaczego jelita stają się bardziej leniwe z wiekiem. Leniwość ta wynika z zaburzeń ukrwienia i unerwienia jelit oraz ze zmniejszonej perystaltyki, co powoduje zaburzenia wydalania. Nie jest dla nikogo tajemnicą, że ludzi w starszym wieku życie nie rozpieszcza i zmuszeni są oni przyjmować wiele medykamentów, aby ich organizm funkcjonował prawidłowo.
Mogą one wywołać zaparcia. Do takich leków prowokujących zaparcia należą powszechnie stosowane leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, leki antydepresyjne, leki nasercowe, takie jak blokery kanału wapniowego i leki moczopędne.
Osoby starsze są najczęściej też mniej aktywne fizycznie, co oczywiście sprzyja zaparciom. Często cierpią na miażdżycę naczyń, co sprawia, że jelita są słabiej ukrwione. Także ich dieta pozostawia wiele do życzenia, a zwłaszcza spożywanie potraw zawierających zbyt małą ilość błonnika.
U ludzi młodych z kolei zaparcia towarzyszą często zespołowi jelita drażliwego - zdarza się czasami, iż osoby z tym problemem mają naprzemiennie zaparcia i biegunki. Oczywiście także i w tej grupie wiekowej przyczyną może być zbyt mała aktywność fizyczna, pokarm o małej zawartości błonnika i leki, ale jest to rzadsza przyczyna zaparć niż u osób starszych.
Stąd też leczenie zaparć należałoby w pewnym sensie zmodyfikować w zależności od tego, czy mamy do czynienia z osobą starszą czy młodą. U osób starszych najważniejszą rolę należy przypisać preparatom zawierającym błonnik, których podawanie może zlikwidować ten przykry problem. Ważne również jest poprawienie trawienia, które to będzie stymulowało właściwą prace jelit. Mniejsze znaczenie w leczeniu zaparć będzie miało stosowanie preparatów wpływających na poprawę stanu emocjonalnego.
Natomiast u ludzi młodych można w pewnym sensie odwrócić kolejność leczenia zaparć. Zwłaszcza przy rozpoznanym jelicie drażliwym terapie należy zacząć od preparatów wzmacniających psychikę pacjentów, leków uspokajających lub łagodzących objawy depresyjne. Na drugim miejscu sugerujemy stosowanie środków poprawiających trawienie natomiast preparaty błonnikowe bezpośrednio stymulujące wydalanie należy stosować jedynie doraźnie. Oczywiście jest to pogląd ogólny i w każdym przypadku należy podchodzić do osoby cierpiącej indywidualnie. Ale poniższy schemat może ułatwia wybór właściwego postępowania.

Koncepcja leczenia zaparć wg Centrum Ziołolecznictwa O. Grzegorza
 

    Ludzie
młodzi
Ludzie
starsi
Wzmocnienie psychiki Nerwobonisol + Depribon +++ +
Poprawa trawienia Gastrobonisol + Gastrobon ++ +++
Stymulacja wydalania Regulobon + +++

 

+++ bardzo wskazane, ++ wskazane, + zalecane do stosowania